Εισαγωγή στα roguelikes

Σίγουρα πολλοί από τους χιλιάδες αναγνώστες του blog θα απορούν και θα αναρωτιούνται:

Τι είναι αυτό το Nethack?

Στην απλή αυτή και φαινομενικά αθώα ερώτηση θα απαντούσε κανείς με μεγάλη φυσικότητα:

"Το Nethack είναι ένα roguelike..."

Ώπα, ώπα....τι roguelike μας λες?"

Και έτσι ξεκινά μια μεγάλη συζήτηση μεταξύ εμού (sta) και των χιλίων αναγνωστών (1kΑ).

sta: Ας πάρουμε τα πράγματα από την πολύ αρχή. Το 1980 κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι που λεγόταν rogue. Το rogue βασίστηκε στο δημοφιλές παιχνίδι ρόλων Dungeons & Dragons και πολλοί από τους

μηχανισμούς του είναι ολόιδιοι.

1kΑ: 1980? Σιγά μην υπήρχαν τότε υπολογιστές. Και συ το έπαιξες? Καλά πόσο χρονών είσαι? Έχεις εγγόνια?

sta: Μία μια οι ερωτήσεις παρακαλώ! Βασικά αφήστε με να ολοκληρώσω και θα απαντήσω σε ότι απορία έχετε. Το rogue λοιπόν έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή. Ήταν πολύ πρωτοποριακό για τότε. Το concept ήταν απλό: Είσαι ένας τυχοδιώκτης που έχει βάλει σκοπό να πλουτίσει βρίσκοντας το χαμένο φυλαχτό τουYendor.

1kΑ: Δεν το κάνει όλο αυτό για κάποιον "καλό" σκοπό? Μόνο για την πάρτη του?

sta: Επειδή είναι πολύ εύστοχη η ερώτηση, θα απαντήσω αμέσως. Όχι, δεν το κάνει για κάποιο "καλό" σκοπό. Δε τον ενδιαφέρει να σώσει ένα χωριό από το ορκς που το λεηλατούν, δεν τον νοιάζει αν κάποια πριγκίπισσα απήχθη, ούτε ακόμα κι αν ο ήλιος σβήσει από τα μάγια ενός νεκρομάντη. Το μόνο που τον απασχολεί είναι να μπει στο dungeon, να αρπάξει όσα περισσότερα χρυσά νομίσματα μπορεί, να βρει το πανίσχυρο Amulet of Yendor και να επιστρέψει στην επιφάνεια. Πλούσιος και ισχυρός. Θα έδινε και τη ζωή του για κάτι τέτοιο. Και θα τη δώσει. Πολλές φορές.

1kΑ: Ουάου. Πολύ κάφρος ακούγεται αυτός ο χαρακτήρας. Γιατί να θέλει κάποιος να τον υποδυθεί?

sta: Και γιατί όχι? Έχουμε μπουχτίσει από "καλούς" και ευγενείς ήρωες που με αυταπάρνηση και μόχθο σώζουν την ανθρωπότητα. Ο rogue είναι συνειδητοποιημένος, ξέρει τι θέλει και γιατί κάνει ότι κάνει. Και τώρα λίγα λόγια για το gameplay. Μία μεγάλη διαφορά των roguelikes με τα υπόλοιπα παιχνίδια είναι ότι ο χαρακτήρας σου έχει μια ζωή. Όπως και στην πραγματικότητα.

Αν αποφασίσεις να δεις τι γίνεται αν πηδήξεις από αυτό τον γκρεμό θα βρεις την απάντηση. Και θα πεθάνεις. Δεν υπάρχει load όμως...πάπαλα ο χαρακτήρας.

1kΑ: Εχμ, τι εννοείς δεν έχει load? Όλα τα παιχνίδια έχουν.

sta: Όχι, δεν έχουν όλα. Να ένα!

1kΑ: Κι αν είσαι άτυχος?

sta: Είσαι άτυχος.

1kΑ: Κι αν θες να δοκιμάσεις κάτι περίεργο?

sta: Δοκίμασέ το, αλλά υπολόγισε το ρίσκο πρώτα. Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι έχοντας αυτό σαν βασικό χαρακτηριστικό βλέπεις με άλλο μάτι τη ζωή σου. Είσαι πιο επιφυλακτικός, προσπαθείς να επιβιώσεις με ότι σου δοθεί και ανακαλύπτεις συνεχώς τρόπους να ξεφεύγεις από το θάνατο. Έχει πολύ πλάκα.

1kΑ: Δηλαδή αν παίζεις 2 ώρες και μετά απλά πεθάνεις επειδή ένας γίγαντας αποφάσισε να φέρει critical, έχει πλάκα?

sta: Και βέβαια! Για να ευχαριστηθείς τέτοιου είδους παιχνίδια πρέπει να ξεφύγεις από την καθιερωμένη λογική "Θα κερδίσω!". Όχι, εδώ τα πράγματα είναι αλλιώς. Για να καταφέρεις την πρώτη σου νίκη θα χάσεις, ξανά και ξανά, θα απελπιστείς, θα φωνάζεις και θα κλαις μόνος σου μες τη νύχτα! Αλλά κάθε θάνατος και κάθε απελπισμένη κραυγή θα σε φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στη νίκη. Κάθε νεκρός χαρακτήρας θα σου έχει μάθει και κάτι καινούριο. Κάθε τέτοια εμπειρία θα είναι χρήσιμη για όλους τους επόμενους χαρακτήρες.

1kΑ: Δε μου ακούγεται καλό...

sta: Αυτό είναι επειδή δεν το έχεις συνηθίσει, ή μάλλον επειδή έχεις συνηθίσει κάτι άλλο. Στα "άλλα"

παιχνίδια ξέρουμε εξαρχής ότι θα τα καταφέρουμε. Με load και πολλές προσπάθειες όλα γίνονται.

Στα roguelikes, τα πράγματα είναι αλλιώς. Η νίκη δεν είναι εγγυημένη, κάθε άλλο. Όμως υπάρχει το εξής μοναδικό: Κάθε φορά που φτάνεις ένα level παραπάνω τον χαρακτήρα σου, κάθε φορά που φτάνεις ένα βήμα πιο κοντά στη νίκη νιώθεις όμορφα παρότι πέθανες. Γιατί ξέρεις ότι κατάφερες κάτι. Και κάθε ιστορία είναι μοναδική. Θα θυμάσαι μετά από χρόνια για το πως πέθανε εκείνος ο paladin με τους 2 πιστούς ακολούθους...αφού πάτησε μια παγίδα που έκανε fireball οι μισοψημένοι ακόλουθοι τσαντίστηκαν και τον πετσόκοψαν.

1kΑ: Έτσι όπως το λες ακούγεται καλύτερα. Μπορεί και να το δοκίμαζα.

sta: Μισό λεπτό, έχει κι άλλα. Τα roguelikes συνήθως δεν έχουν καλά γραφικά. Πολλά από αυτά δεν έχουν ΚΑΝ γραφικά. Δείτε την παρακάτω εικόνα για να καταλάβετε στο περίπου.

1kΑ: Γλουπ! Τι είναι αυτό? Μοιάζει σαν κάποιος ιός να μπήκε στον υπολογιστή σου.

sta: Κι όμως είναι ένα screenshot από το Nethack! Ας εξηγήσουμε σιγά σιγά τι βλέπουμε... Η γραμμές στον πάτο τη οθόνης είναι απλές. Εκεί φαίνονται όλα τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες του χαρακτήρα μας. Στο κέντρο βρίσκεται ο τρέχων όροφος του dungeon που εξερευνούμε. Εντοπίστε τον χαρακτήρα '@'. Αυτός είναιο ήρωάς μας. Τα γράμματα της αλφαβήτου αντιπροσωπεύουν άλλα πλάσματα, συνήθως εχθρικά. Για παράδειγμα το 'd' είναι κάτι που μοιάζει με σκυλί. Ανάλογα με το χρώμα θα μπορούσε να είναι σκύλος, λύκος κλπ.

Άλλα σύμβολα χρησιμεύουν για τα διάφορα αντικείμενα. Για παράδειγμα το '?' είναι ένα scroll, το '=' ένα δαχτυλίδι και ούτω καθεξής.

1kΑ: Οκ, τα λέμε. Δεν παίζει να ασχοληθούμε ποτέ με κάτι τέτοιο. Αν πρέπει να μεταφράζουμε την αλφαβήτα κάθε φορά...

sta: Πολύ αρνητικούς σας βλέπω. Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να ξενίζει στην αρχή αλλά μετά βλέπεις ολοκάθαρα τα πάντα. Και καλύτερα από ολοκάθαρα γιατί χωρίς το γραφικό είμαστε ελεύθεροι να δούμε τους εχθρούς, τα αντικείμενα και τις τοποθεσίες με τη φαντασία μας. Τι πιο όμορφο από αυτό?

1kΑ: Yeah, right. Δε μας έπεισες. Είναι απλά άσχημο.

sta: Και σεις είστε απλά γκρινιάρηδες! Ευτυχώς όμως ακόμα και για τους αμετανόητους υπάρχει λύση. Κάποιοι ορεξάτοι άνθρωποι έχουν κάτσει και έχουν φτιάξει tilesets για τη δική σας περίπτωση. Παρακάτω φαίνεται μια άλλη οθόνη με tiles.

1kΑ: Ααααααα! Ωωωωωωω! Μμμμμμμμ, ωραίο!

sta: {Φλώροι}

1kΑ: Εεεε?

 

sta: Τίποτα, τίποτα. Ωραία tiles εεε? Υπάρχουν και διαφορετικά tilesets για όλα τα γούστα.

Αφού το λύσαμε κι αυτό πάμε να δούμε τι άλλο χαρακτηρίζει ένα roguelike.

Η ποικιλία σε χαρακτήρες, εχθρούς, αντικείμενα, ιδιότητες, ξόρκια, παγίδες κλπ είναι μεγάλη και σε

συνδυασμό με το random level generation, τα περισσότερα roguelikes έχουν τεράστιο replayability.

Επίσης είναι στην πλειοψηφία τους turn-based. Έχεις όσο χρόνο θες για να κάνεις την κίνησή σου! Μπορείς να σκεφτείς λοιπόν πολύ καλά τις τακτικές επιλογές σου.

Τι άλλο? 

Ε, είναι συνήθως αρκετά δύσκολα να τα νικήσεις χωρίς spoilers. Το Nethack συγκεκριμένα δεν το

έχει τερματίσει κανείς χωρίς.

1kΑ: Και ελπίζετε να το τερματίσετε εσείς? Πάτε καλά? Θα γεράσετε πάνω στο πληκτρολόγιο.

sta: Και γω αυτό τους λέω, αλλά τα παιδιά είναι νέα, ρομαντικά και με όνειρα. Μη τους τα γκρεμίσουμε, ας τα αφήσουμε να προσπαθήσουν. Όσο για μένα είμαι ήδη spoilerιασμένος, καθώς έχω παίξει πολύ ADOM που έχει αντιγράψει κατά πολύ το Nethack.

1kΑ: Καλή τύχη! Θα παρακολουθούμε τις περιπέτειές σας με αγωνία!

sta: Ευχαριστούμε! Ελπίζουμε να περάσετε και σεις καλά μαζί μας όσο θα εξερευνούμε το Nethack και τους μηχανισμούς του.