Malfeitor the Aspirant. Ιερέας, ξωτικό, επίπεδο 1. Ο θεός Offler αναζητεί το φυλακτό του Yendor και εγώ θα είμαι ο θνητός που θα του το προσφέρει, διεκδικώντας την αθανασία μου και την εύνοιά του!! :-D Ξεκινάμε!

Ο ιερέας μου, ενδεδυμένος τα φούξια άμφιά του, ορθώνει το ανάστημά του με έναν ευλαβικά τετράγωνο τρόπο, αναμένοντας τις εντολές μου. Δύο ζώα στέκουν ακίνητα στην είσοδο των μπουντρουμιών. Το ένα μοιάζει ερωτευμένο, μου φαίνεται. Το άλλο είναι ένας αρουραίος που μοιάζει με γάτα.

Αχά! 'The little dog misses the sewer rat.' Αυτό μου φάνηκε αρκετά ρομαντικό και είπα να το γράψω. Έπειτα κατάλαβα ότι το σκυλί δεν νοσταλγούσε τον αρουραίο του υπονόμου, παρά αστόχησε στην προσπάθειά του να κόψει ένα κομμάτι απ'το κρέας του.

Θαυμάσια. Ο αρουραίος μου επιτίθεται. Το σκυλί που μάλλον μου ανήκει τον σκοτώνει. Ωραία αρχίσαμε.

Εισέρχομαι στο μπουντρούμι με κάθε επιφύλαξη.

Μία πόρτα ακούγεται να ανοίγει.

Κάτι μπλε φαίνεται στο βάθος.

Με ακολουθεί. Ανοίγω το inventory. 4 φίλτρα που δεν πρόσεξα τι περιείχαν και ένα ραβδί μεταξύ άλλων. Δεν θα επιδιώξω μάχη. Την κάνω, με την ελπίδα να βρω το σκύλο.

Βρίσκω το σκύλο στο σημείο που ξεκίνησα. Τον αμολώ. Θόρυβος. Το γαλάζιο πλάσμα που με ακολουθούσε ήταν κόμπολτ, αλλά ο σκύλος το κατασπάραξε επί τόπου. Αφήνει πίσω μία ασημένια ασπίδα και ένα πτώμα. Μαζεύω το πτώμα (για κάποιο λόγο).

To h είναι απίστευτα χρήσιμο κουμπί! Βρίσκω αρκετές εντολές και συνεχίζω στα άδυτα της πίστας.

 Εισέρχομαι σε ένα παράξενο δωμάτιο με ένα κίτρινο... πράγμα στη μέση του. Πλησιάζω με σκοπό να το επεξεργαστώ. Μια αρκουδοπαγίδα κλείνει γύρω από τα πόδια μου! Δεν μπορώ να κουνηθώ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΩ! ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΣΑΚΑΛΙ ΜΟΥ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ!!!

Προσπαθώ να απεγκλωβιστώ με 'u' και '.'. Δεν τα καταφέρνω. Το τσακάλι με δαγκώνει. Γρήγορα πετάω το πτώμα του κόμπολτ, με την ελπίδα ότι θα προτιμήσουν αυτό. Προφανώς συνεχίζουν να μου επιτίθενται. Και δεύτερο τσακάλι. Κάνω ένα ξόρκι που λέγεται stone to flesh, αλλά δεν έχω αρκετή ενέργεια! Κρατάω ένα mace παρ'όλα αυτά (το ραβδί που νόμιζα ότι κρατάω είναι φλογέρα τελικά...) και έχω 4 μπουκάλια αγιασμό. Όχι πολύ χρήσιμα για την περίσταση. Α! Έρχεται ο σκύλος μου! Επιτέλους!!!
Συνεχίζω την προσπάθειά μου να απεγκλωβιστώ, αλλά αποτυγχάνω πάλι! Το τσακάλι αστοχεί, αλλά ο σκύλος φτάνει σε βοήθεια! Το σκοτώνει, ενώ εγώ χτυπάω απελπισμένα και άτεχνα τον αέρα με το μεταλλικό ρόπαλο που κραδαίνω. Η ζωή μου έχει πέσει κάτω από το μισό.


Το δεύτερο τσακάλι μάλλον το έβαλε στα πόδια. Νιώθοντας ευγνωμοσύνη για το πιστό ζώο και λίγο χαζοχαρούμενο ζώο, προσπαθώ να βγω από την παγίδα αλλά τίποτα! Ένα πράγμα φαίνεται να έχει μείνει: Η προσευχή!

Ξεκινώ να προσεύχομαι στον Offler~! Ολοκληρώνοντας την προσευχή, νιώθω ότι ο Offler είναι δυσαρεστημένος.

Ξανά-προσεύχομαι! Τι διάολο, θα με λυπηθεί, αν όχι, ποιος άλλος μπορεί να του φέρει το φυλακτό...? Ξεκινώ την προσευχή. Μια πόρτα ανοίγει. Ένα τσακάλι ορμάει και με δαγκώνει δύο φορές! Αλλά εγώ, απαθής κατά μαρτυρικό τρόπο, κάθομαι να ματώσω ολοκληρώνοντας την προσευχή στο θεό μου!

Η φωνή του Offler βροντεί στο δωμάτιο.

'Thou hast angered me.' Είπε.

Μια αστραπή πέφτει πάνω μου.

Καίγομαι.

Και αυτή ήταν η πρώτη εμπειρία μου όσον αφορά το παιχνίδι!